Beste vrienden van Niños Emanuel                                                        september 2008

We zijn alweer bijna een maand terug uit Peru, het was een zware, moeilijke maar zeer zeker ook gezegende reis. Ondanks de moeilijkheden hebben we ervaren dat we dezereis zeker moesten maken. We hebben genoten van de mooie natuur en zijn er trots opdat we Gods kinderen mogen zijn.

Reis Peru

Zoals jullie weten ben ik (Anita) met de kinderen 2 weken eerder dan David naar Peru vertrokken, we vertrokken vol goede moed maar al snel ging het mis. Het vliegtuig vertrok niet op tijd, in londen hadden we flink wat vertraging en daardoor misten we het vliegtuig in New York en daar moesten we 24 uur wachten op het volgende vliegtuig. Uiteindelijk werden we in Lima hartelijk welkom geheten door onze familie. Het plan was dat ik na 2 dagen door zou reizen naar Huancayo en daar alvast op sommige dingen vooruit zou lopen b.v het bespreken van bepaalde dingen met Flor etc en de kinderen zouden dan in Lima blijven en op David wachtten omdat ze nog graag bij de familie wilden blijven. Mijn plannen werden in war gestuurd doordat de mijnwerkers aan het staken waren op de weg die naar Huancayo gaat en ze lieten niemand langs of het duurde dagen en dan liep je de kans om beroofd te worden dus bleef ik maar in Lima, wachtende op het moment dat ik naar Huancayo kon gaan. Op een morgen werd Nathanael met hevige pijn in zijn buik wakker, hij had ook spier en hoofdpijn dus gingen wij ervan uit dat hij griep had. Diezelfde avond laat hebben we hem naar  een kliniek gebracht.Onze verzekering hier in Ned gaf toch niet zo’n goede service dus moesten we Nathanael daar weer weg halen en uiteindelijk hebben we hem naar een ziekenhuis gebracht. Het bleek dat hij een blindedarm ontsteking had en geopereerd moest worden. Op donderdagmiddag 10 juli dus 10 dagen nadat we in Peru waren aangekomen rond 16.00 uur werd Nathanael geopereerd, hij heeft erg veel pijn geleden, het waren ontzettende moeilijke uren, we hebben met z’n tween samen gehuild maar afgesproken dat we ook in deze moeilijke omstandigheden op God zouden blijven vertrouwen al begrepen we niets van deze hele situatie.  Er zijn heel wat mensen die voor Nathanael gebeden hebben en ik kan u zeggen dat deze gebeden verhoord zijn, op vrijdagmorgen  zo’n 19 uur na de operatie was Nathanael al bijna helemaal opgeknapt zo zelfs dat de mensen om ons heen er verbaast over waren. Achteraf ben ik natuurlijk erg blij en dankbaar geweest voor de staking. Stel je voor dat ik in Huancayo had gezeten en Nathanael in Lima geopereerd moest worden, ik moet er niet aan denken!.

In Huancayo, La Breña...

Gelukkig zijn we toch nog in Huancayo aangekomen. Eerst Nathanael en ik en daarna kwam ook David en de kinderen die waren nog een paar dagen naar de jungle geweest, Nathanael vond het heel moeilijk dat hij niet meekon maar we durfden het risico niet te lopen i.v.m. infectie van zijn wond door insecten.
Het was geweldig om zelf weer de kinderen van La Breña te zien, ook hier werden we hartelijk welkom geheten door de kinderen en vooral de moeders. We hebben nu zelf kunnen zien dat het er inderdaad heel goed gaat. De kinderen krijgen goede voeding, ze gaan goed naar school en we hebben de ouders vooral erop gewezen dat ze hun kinderen moeten helpen met hun studie en hun moeten steunen, we hebben hun gezegd dat zij als ouders de eerste verantwoording hebben met hun kinderen en dat wij hen ermee willen helpen. We moesten vooral in naam van de ouders iedereen heel hartelijk bedanken die hun kinderen ondersteunt en ze hebben het meer dan eens gezegd!!!

Uiteraard zijn we ook bij Aquime gaan kijken. De school deed mee aan een activiteit waar ook Aquime moest koken, het kwam goed uit want nu konden we haar “in actie”zien. In een gesprek met de directeur van de school vertelde hij dat Aquime een voorbeeld leerling was, ze was altijd op tijd deed heel goed haar best, ze zet zich helemaal in voor haar studie. Later spraken we met haar leraar en die vertelde hetzelfde.

Evelyn hebben we ook overgeplaatst naar “El Shaddai" ( het instituut waar Aquime studeert). Het bleek dat de plaats waar Evelyn studeerde iets van oplichterij weg had en ze kreeg na afloop ook geen diploma. Ze moet nu dus wel langer leren maar krijgt veel beter onderwijs en straks een erkend diploma.

Voor volgend schooljaar maart 2009 zijn er tussen de 5 en 7 kinderen die ook gaan studeren in “ El Shaddai “. We hebben in een vergadering met de eigenaar en de directeur van het instituut afgesproken om samen te werken, we hoeven maar de helft van het schoolgeld te betalen voor de kinderen en ook wij zullen hen helpen als ze dat nodig hebben.

Yeni heeft goede vooruitgang geboekt ze praat nu ook al een beetje maar is nog wel erg schuchter.

Omdat we levensmiddelen van de gemeente Huancayo krijgen zijn we verplicht om de kinderen regelmatig te meten en te wegen. Hier hebben Jemima en Loeke (de vriendin van Sammy) zich ook nuttig gemaakt en meegeholpen, Sammy en Nathanael hebben de levensmiddelen opgeslagen in grote emmers en tonnen zodat de muizen er niet bij kunnen komen dus we kwamen net op het goede moment dat er veel te doen was.

Slot

We hopen van harte dat we u allen zullen ontmoeten op het benefietconcert, er zal ook een filmpje getoond worden over bovenstaande informatie.
In naam van de kinderen, hun ouders en onszelf, heel hartelijk dank voor jullie steun!!!!!!!!!!!!!!!!!!

In Gods liefde verbonden,

David-Anita Cardenas